Cape Bruny Lighthouse

Waarom deze vuurtoren telt

Cape Bruny Lighthouse is een 13 meter hoge toren van breuksteen, gebouwd door veroordeelde arbeiders met lokaal gewonnen steen. Na scheepsrampen in de wateren van Zuid-Tasmanië werd opdracht gegeven voor de bouw; die begon in 1836 en het licht brandde voor het eerst in 1838.

De toren is bescheiden van formaat, maar staat zo hoog op de kliffen dat het licht zich 114 meter boven zeeniveau bevond. Dit was de derde vuurtoren van Tasmanië en de vierde in de Australische koloniën. Het oorspronkelijke licht doofde definitief in 1996, toen een nabijgelegen licht op zonne-energie het overnam.

Wat je ziet

De witte ronde toren, gietijzeren lantaarn en dubbele omgang vormen het hoofdspektakel. Alleen met een rondleiding kom je binnen: die voert via de ijzeren wenteltrap naar het niveau van de lantaarn en behandelt het werk van de vuurtorenwachters, scheepsrampen en de technische veranderingen van de toren.

Neem ook tijd voor het vuurtorencomplex:

• Cape Bruny Lightstation Museum: een kleine maritieme collectie bij de parkeerplaats.
• Pad naar het strand: loopt langs een kleine begraafplaats die verband houdt met twee kinderen die in 1875 en 1898 stierven.
• Grens van de veroordeeldentuin: een droge stenen muur bij het strand markeert een voormalige moestuin.

Bij de modernisering van 1901–03 kwamen de huidige lantaarn en gietijzeren trap; in 1959 werd de vuurtoren geëlektrificeerd.

Route en aankomst

De vuurtoren staat aan het einde van Lighthouse Road op South Bruny, in South Bruny National Park. Neem de autoveer vanaf Kettering naar Bruny Island en rijd vervolgens zuidwaarts. Reken vanaf de veerterminal op ongeveer 75 minuten rijden.

De laatste 18 kilometer zijn onverhard. Pas je snelheid aan de ondergrond aan, vermijd zachte bermen en reken na nat weer op extra reistijd. Er zijn parkeerplaatsen, toiletten en een korte wandeling naar het terrein.

Toegang en veiligheid

Voor toegang tot het nationale park is een geldige Tasmania Parks Pass nodig. Het terrein is zelfstandig te bezoeken; de toren zelf is uitsluitend toegankelijk met een rondleiding. Tijden en seizoensaanbod van rondleidingen verschillen.

Neem de klifranden serieus. Op het terrein zijn meerdere randen onbeveiligd: houd kinderen dichtbij en blijf ruim uit de buurt van de afgrond. De kaap ligt bloot aan wind en kan ook in de zomer koud zijn; neem een winddichte laag mee en berg losse spullen op.

Zo besteed je je tijd

Bekijk eerst de toren en gebruik daarna het terrein om te begrijpen waarom dit een functionerend vuurtorenstation was, geen losstaand monument. Het wijde uitzicht vanaf de kaap maakt de navigatie duidelijk: een harde kustlijn, rotsen voor de kust en open water voorbij de beschutting van het D’Entrecasteaux Channel.