Route des Grandes Alpes

Wat voor route is dit?

De Route des Grandes Alpes is een bewegwijzerde bergroute, geen enkele doorgaande weg. De klassieke autoroute is ongeveer 720 km lang, loopt van Thonon-les-Bains naar Menton en verbindt circa zestien grote cols. Zie haar als een meerdaagse oversteek, niet als een rit om kilometers af te vinken.

De huidige officiële fietsroute volgt hetzelfde noord-zuididee, maar heeft een uitgewerkte hoofdroute van Thonon naar Nice met varianten. Voor de klassieke autotocht blijft de lijn van het Meer van Genève naar Menton het uitgangspunt.

De ruggengraat van de route

Rijd van noord naar zuid om aan de Middellandse Zee te eindigen. In het noorden voert de weg door Chablais, Aravis en Beaufortain; daarna volgen de open hooggebergtes van Savoie en de zuidelijke Alpen.

Belangrijke overgangen zijn:

• Col de la Colombière, Col des Aravis en Col des Saisies in het noorden
• Cormet de Roselend, boven het stuwmeer en de bergweiden
• Col de l’Iseran (2.764 m), het hoogste punt van de route
• Col du Télégraphe en Col du Galibier
• Col d’Izoard, Col de Vars en Col de la Cayolle
• Col de Turini, de laatste grote pas voor de kust

De Iseran verbindt de dalen Tarentaise en Maurienne en is de essentiële hooggebergtelocatie van de route. De D902 op de top is een goed geografisch ankerpunt voor de hele oversteek.

Tempo en overnachtingen

Reken op vijf tot zeven dagen met auto of motor. Zo blijft er tijd voor korte stops op de passen, weersvertragingen en omwegen door dalen, zonder dat elke dag een lange rijdag wordt.

Een bruikbaar noord-zuidritme loopt via Beaufortain of Bourg-Saint-Maurice, daarna Valloire, Briançon, Barcelonnette en een basis in de zuidelijke Alpen, zoals Valberg of Saint-Martin-Vésubie, vóór Menton. De afstanden lijken beperkt; stijgingen, haarspeldbochten en langzaam verkeer bepalen het tempo.

Voor fietsers geldt een ander schema: de directe officiële route is circa 758 km lang, met ongeveer 19.600 hoogtemeters, meestal verdeeld over zes tot acht dagen.

Seizoen en wegcondities

Eind juni tot en met september is de betrouwbaarste periode om de volledige reeks hoge passen te rijden. Sneeuw bepaalt de kalender: Iseran en Galibier behoren vaak tot de laatste passen die opengaan, terwijl vroege sneeuwval in de herfst het seizoen snel kan beëindigen.

Belangrijk: elke pas heeft een eigen openingsstatus en kan bij slecht weer tijdelijk sluiten. Ga er niet van uit dat een dalweg een alternatief voor een pas vormt. Controleer de toestand op de ochtend van de oversteek, neem ook in de zomer warme en waterdichte kleding mee en houd brandstof en daglicht achter de hand.

Onderweg

Dit is rijden in de bergen: smalle stukken, scherpe bochten, steile afdalingen en veel fietsers horen erbij. Rem op de motor bergafwaarts en probeer op de cols niet de snelheid van dalwegen aan te houden.

Brandstof, eten en overnachtingsplekken vind je vooral in dalplaatsen en skidorpen, niet op de toppen. Download offline navigatie voor de hoge delen; mobiel bereik is niet overal betrouwbaar. Gebruik officiële parkeerplaatsen en gemarkeerde uitzichtpunten op de passen, vooral rond de Iseran en Galibier.