Großglockner Hochalpenstraße

De route in het kort

Deze hoogalpiene weg loopt van Fusch an der Großglocknerstraße naar Heiligenblut am Großglockner en passeert bij de Hochtor-tunnel de grens tussen Salzburg en Karinthië. De hoofdroute is 48 kilometer lang, telt 36 haarspeldbochten en bereikt de Hochtor op 2.504 meter; stijgingen lopen op tot 12%.

De weg werd in de jaren 1930 aangelegd en in 1935 geopend. Hij is een beschermd monument, maar blijft een echte bergweg: rijd hem voor de steeds wisselende landschappen, niet alleen om de Alpen over te steken.

Van noord naar zuid: de hoofdhaltes

Vanaf de noordkant stijgt de weg boven Ferleiten van bos en almen naar boomloos hooggebergte.

• Fuscher Törl (2.428 m): een brede hoge pas met het eerste grote uitzicht op de Glocknergroep.
• Edelweißspitze (2.571 m): neem vanaf Fuscher Törl de korte weg met kasseien naar het hoogste punt dat per voertuig bereikbaar is en een panorama met meer dan 30 toppen boven 3.000 meter.
• Hochtor (2.504 m): de tunnel passeert de provinciegrens. Hier begint ook een kort historisch wandelpad.
• Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (2.369 m): volg de zuidelijke zijweg naar het bezoekerscentrum en het directe uitzicht op de Großglockner en de Pasterze-gletsjer.

Fuscher Lacke, een klein bergmeer onder de passen, is een rustiger stop tussen de grotere uitzichtpunten.

Reken op tijd voor de zijwegen

De Kaiser-Franz-Josefs-Höhe ligt niet aan de doorgaande route; beschouw deze als een bewuste omweg, niet als een snelle stop langs de weg. In het bezoekerscentrum zijn tentoonstellingen over de bergwereld, gletsjers en de weg. De Gamsgrubenweg begint hier en loopt panoramisch boven de Pasterze; de omstandigheden en toegankelijke delen kunnen veranderen.

De zijweg naar de Edelweißspitze is steil, smal en met kasseien verhard. Grote voertuigen kunnen beter op de hoofdweg blijven dan ervan uitgaan dat elke zijweg geschikt is.

Toegang, seizoen en rijden

Voor motorvoertuigen geldt tol. Met een dagkaart zijn de tentoonstellingen en thematische wandelpaden langs de weg inbegrepen; je kunt dus stoppen en stukken terugrijden zonder opnieuw een ticket te kopen.

De weg is doorgaans geopend van begin mei tot begin november en sluit in de winter; sneeuw en bergweer bepalen de exacte data en dagelijkse tijden van de slagbomen. De laatste toegang is vóór de avondsluiting. Plan voldoende tijd voor stops en keer ruim voor sluiting terug naar een tolpoort.

Dit is rijden op grote hoogte, geen snelle doorreis. Reken op krappe bochten, snel omslaand weer en temperaturen die veel lager liggen dan in het dal. Parkeer alleen op aangewezen plekken, daal rustig af en neem ook op een heldere zomerdag een warme, waterdichte laag mee.