Weinig landen leggen zoveel verschillende landschappen zo dicht naast elkaar als Libanon. In Beiroet staan Ottomaanse huizen, moderne woontorens en gevels met sporen van de burgeroorlog in dezelfde straten. Aan de andere kant van het Libanongebergte staan de Romeinse zuilen van Baalbek boven de Bekaavallei. Langs de kust liggen oude havensteden waar Fenicische handelaren ooit vertrokken. Tussen de zee en de bergen veranderen taal, eten en straatbeeld snel, soms al binnen een autorit van een uur.
Ten noorden van Beiroet snijden steile rotswanden door de Qadishavallei. Maronitische kloosters hangen er tegen de hellingen. Wandelpaden lopen langs stenen terrassen, boomgaarden en kleine dorpen. Hoger in het Libanongebergte staan ceders, de bomen die al eeuwen op de Libanese vlag staan. In de Bekaavallei groeien druiven en fruit tussen droge heuvels. De tempels van Baalbek staan daar tussen de landbouwgrond, met enorme blokken kalksteen en hoge Korinthische zuilen.
Ook aan tafel zie je die mix van kust, bergen en dalen terug. Bakkerijen verkopen manakish met za'atar. Op tafels verschijnen schalen hummus, tabouleh, baba ganoush en gevulde wijnbladeren. Bij lange maaltijden mengen mensen arak met water. In Beiroet zitten boekhandels, cafés en galeries tussen appartementen en werkplaatsen. In Sidon lopen smalle straten langs oude karavanserais en zeepwinkels, terwijl vissers in de haven hun boten onderhouden. Kijk verder dan de bekende ruïnes en schuif aan in een dorp, markt of eethuis: daar laat Libanon zich rustig van dichtbij zien.
