In Qatar eindigt de woestijn niet bij de kust. Bij Khor Al Adaid zakken goudgele duinen af naar blauw getijdenwater. Aan de Corniche in Doha liggen houten dhows voor een rij glazen torens. De inkomsten uit gas en olie veranderden Doha in enkele decennia ingrijpend. Toch zie je in de souq nog handelaren met specerijen, wierook en stoffen, en langs de kust herinneren oude havens aan de parelhandel.
Langs de Corniche kijk je over de baai naar de strakke gevel van het Museum of Islamic Art. In Souq Waqif lopen smalle stegen langs winkels met kruiden, valkenbenodigdheden, parfum en handwerk. In Msheireb staan gerestaureerde huizen met binnenplaatsen naast nieuwe gebouwen met diepe schaduw en smalle straatjes. Op tafel komen machboos, rijst met vlees of vis en specerijen, en luqaimat: kleine zoete deegballetjes met dadelstroop.
Buiten Doha krijgt het land snel meer ruimte. Het fort en de archeologische resten van Al Zubarah laten de oude handel in parels en goederen langs de Golf zien. Bij Al Thakira groeien mangroven in ondiep zout water. Verder zuidwaarts volgen kalkvlakten, rotsen en zandduinen elkaar op. Qatar past goed bij reizigers die een ochtend tussen de torens en souq willen doorbrengen en later de open kust of woestijn willen zien. Trek er rustig op uit en kijk ook voorbij Doha.
