Chișinău zet meteen de toon: lage huizen en orthodoxe kerken staan er naast brede Sovjetlanen, woonblokken en koffiebars. Buiten de hoofdstad beginnen de glooiende heuvels met wijngaarden, boomgaarden en velden met maïs en zonnebloemen. Op markten liggen ingelegde groenten, schapenkaas en stapels plăcinte. In restaurants staat mămăligă op tafel, vaak met zure room en kaas. Het eten komt hier zichtbaar uit de dorpen en van het land.
Onder Cricova en Mileștii Mici lopen lange kelders door de kalksteen. Langs de tunnels staan vaten en flessen; auto’s kunnen er over de brede gangen rijden. Bij Orheiul Vechi heeft de Răut een dal uitgesleten tussen kalkstenen heuvels. In de rotswand liggen oude kapellen en cellen. In de dorpen eromheen staan waterputten, moestuinen en lage huizen met houten hekken.
In het zuiden ligt Gagaoezië, de autonome regio waar veel inwoners Gagaoezisch spreken, een Turkse taal. Op dorpsmarkten en rond orthodoxe feestdagen zie je tegelijk gewoonten die in heel Moldavië bekend zijn. Chișinău draagt de Sovjetperiode nog op de gevels en in mozaïeken. Wijnbars en kleine restaurants schenken Moldavische druivenrassen en koken met recepten uit de streek. Blijf niet alleen in de hoofdstad: ga een kelder in, eet in een dorp en proef wat hier groeit.
