In de Orkhonvallei staan witte gers tussen kuddes paarden, jaks en schapen. Veel veehouders verplaatsen hun onderkomen als de dieren nieuw gras nodig hebben. In Ulaanbaatar wonen mensen dicht op elkaar tussen flats, winkelcentra en boeddhistische kloosters. Buiten de hoofdstad liggen dorpen soms honderden kilometers van elkaar. Die afstanden bepalen het leven van veehouders, handelaren en families die elkaar bezoeken.
Bij Kharkhorin liggen stenen schildpadden en fundamenten van Karakorum, de hoofdstad die de opvolgers van Dzjengis Khan in de dertiende eeuw bouwden. Vlakbij staan de witte muren en tempels van Erdene Zuu. Dit klooster verrees later op een deel van de oude stad. Verder westwaarts liggen de Altajbergen. In Bayan-Ölgii houden Kazachse families de jacht met steenarenden in stand, naast hun veeteelt, taal en borduurwerk.
De Gobi bestaat niet alleen uit zand. Grasvlakten, kale rotsen en de hoge duinen van Khongoryn Els liggen er naast elkaar. Bij Bayanzag kwamen fossielen en dinosauruseieren uit de rode rotswand tevoorschijn. In steden en gerkampen staan buuz, gestoomde deegpakketjes met vlees, en tsuivan, noedels met vlees en groente, op tafel. Gezouten melktee hoort bij veel maaltijden en bezoeken. Wie in Mongolië aankomt, ziet al snel dat een ger, een kom thee en een kudde dieren net zo veel over het land vertellen als de brede lege horizon. Ga kijken en neem de tijd voor die ontmoetingen.
